Een patiënt met een hartverzakking

 

Door Aortrix

Steeds meer wordt de vaatchirurgische zorg geconcentreerd en verdwijnt deze uit de kleinere streekziekenhuizen. Om de toegankelijkheid tot deze zorg toch te kunnen waarborgen worden in veel centra de mogelijkheden voor diagnostiek en consultatie in stand gehouden.

Ook ik heb één dag in de week spreekuur in een klein perifeer ziekenhuis, een uur rijden van de hoofdlocatie. Het is te klein voor een volledige vaatchirurgische praktijk, maar één dag in de week spreekuur is goed te vullen. In tegenstelling tot wat je zou verwachten, komen er eigenlijk alleen serieuze vaatproblemen op mijn spreekuur. De volksaard in de regio van dit afgelegen ziekenhuis, maakt dat je eigenlijk als patiënt alleen maar de dokter bezoekt als het echt niet anders gaat; Claudicatio Intermittens is hier een zeldzame verwijsindicatie, Fontaine 4 is bijna de standaard. De voornaamste werkgevers in deze regio zijn landbouw en industrie en er heerst een relatief hoge werkloosheid. Velen gaan gebukt onder een stevig portie stille sociale problematiek. Maar waar de gezondheidsideologie in de randstad hevig toeslaat, leven de mensen hier gewoon hun leven: ze roken kettingen tabak, ze drinken behoorlijke hoeveelheden alcoholische versnaperingen en de slanke lijn als modebeeld is hier nog niet gearriveerd. Toch hen ik een grote zwakte voor mijn patiënten in dit streekziekenhuis. Ze zijn oprecht, eerlijk, stoer en als ze een baan hebben werken ze oerend hard. Geld voor een aanvullende verzekering is er meestal niet.

Vorige week kwam tijdens mijn spreekuur meneer Klepper binnen (natuurlijk heb ik deze naam verzonnen, in werkelijkheid is het meneer B.).  Een kleine, slanke en springerige baas van 86 jaar. “Joa, ‘k zij op de fiets noar ‘t ziekenhuis gekom’n en nog nooit nergens ‘n pilleke vur gehad”, vertelde hij me trots. Op de vraag waarvoor hij dan kwam, begon hij schuchter te lachen. Tja, zei hij… ‘k heb negens last van, maor ‘k moest van mien huisarts hier kom’n. Ik heb naomelijk ‘n hartverzakking. Die heb ik al een helle tied hoor dokter, moar ‘k heb hier helemaol nie ginne last van. Zo, zei ik, een hartverzakking, dat kom ik toch niet alle dagen tegen. Mag ik die hartverzakking van u eens zien? Natuurlijk dokter, en hij springt overeind, tilt zijn dikke wollen trui op en ontbloot een mager buikje. Zijn hartverzakking in de vorm van een tien centimeter groot abdominaal aneurysma pulseerde me tegemoet. Wie had er nu een hartverzakking?